นับจากปี 1999 ที่นักดูนกมาเลเซีย Laurence Poh ค้นพบโดยบังเอิญ ในการจับเอากล้องดิจิตอลคอมแพ็กต์ ไปผสมข้ามพันธุ์กับสโคปดูนก

จนกลายมาเป็นอุปกรณ์ถ่ายรูปนกแนวใหม่ที่เรียกว่า ดิจิสโคป แพร่หลายไปทั่วโลกแล้วในเวลานี้

ยังไม่ครบ 10 ปี วงการดิจิสโคปพัฒนาไปไกลกว่ายุคแรกๆมาก อย่างน้อยตอนนี้เราก็มาไกลถึงขั้นติดแฟลชให้ดิจิสโคปกันแล้ว อย่างในรายของโยธิน มีกึ๋น แห่งกระบี่ และก็ผมเอง

เพียงอยากบอกว่า ถ้าใครยังไม่ลิ้มรสเสน่ห์ของการถ่ายรูปนก ต้องลองดูเท่านั้นถึงจะรู้ (ผมยิ่งกว่ารู้ และรู้สึกติดหนี้บุญคุณมันอีกต่างหาก)

เราแทบจะมีสูตรแน่ชัดแล้วในการถ่ายดิจิสโคปให้ชัดในเวลารวดเร็ว

เรามี"วัฒน์ กระทิง" ที่พร้อมจะประดิษฐ์เครื่องมือที่ช่วยให้เกมนี้ง่ายขึ้นแยะ

ในการดูนกทั่วไป เราอาจใช้เวลาสำหรับนกตัวหนึ่งแค่ 2 วินาทีจบ แต่ถ้าถ่ายรูปเมื่อไร นกตัวเดียวอาจชวนทะเลาะกับเรานานหลายชั่วโมง

และมันก็เป็นอย่างที่ท่าน Father of Digiscoping แห่งมาเลย์ว่าไว้

มันคือความสุขที่ได้มาดูนกอีกหนในตอนสิ้นแสง...จากในคอมพิวเตอร์